معرفی کتاب: از دو که حرف میxadزنم از چه حرف میxadزنم

از دو که حرف میxadزنم از چه حرف میxadزنم

(عنوان انگلیسی اثر : What I talk about when I talk about ruing)

اثر: هاروکی موراکامی، Haruki Murakami

ترجمه اثر (از انگلیسی به فارسی): مجتبی ویسی

نشر چشمه

متئو پریچارد Mathew Prichard نوه آگاتا کریستی Agatha Christie گفته: خیلی xadها معتقدند بهترین راه برای شناخت واقعی شخصی که متنی جدی ازش به یادگار مانده مطالعه نوشتهxad های خود آن فرد است.

کتاب از دو که حرف میxadزنم از چه حرف میxadزنم، متنی جدیست از بخشی از دوران زندگی شخصی هاروکی موراکامی که برخلاف بقیه نوشتهxad هایش اثریست واقعی از فضای درونی خود و در عین حال حاوی آن روح سرگردان جادویی حاکم بر همه داستانxadهایش. "در مسیر میxadدویدم و اغلب حین عبور از کنار اعضای تیم S&B سری به نشانهxad ی سلام برای همدیگر تکان میxadدادیم... از آن جمع دو نفر را ..خوب به خاطر میxadآورم. حدوداً بیست و هفت هشت ساله بودند... انتظار میxadرفت آن دو ستارگان تازه تیم شوند. در قد و قواره ورزشکارانی که روزی مدال المپیک را به دست خواهند آورد... هر دو در تصادف رانندگی کشته شدند...خبر مرگشان مثل صاعقه بر سرم فرود آمد... پس از مرگشان پی بردم که همین اواخر با هم ازدواج کرده بودند... حالا هم، موقع دویدن در جینگو گای ئن یا آساکازاگوشو، قیافهxad ی آن دو را گاهی به یاد میxadآورم. سر پیچی فکر میxadکنم همین حالاست که از روبه رو، ساکت و آرام در حال دویدن به سویم بیایند در حالی که در هوای صبحگاهی بخاری سفید از دهانشان بیرون میxadآید ."

این کتاب در دورهxadای بین تابستان سال 2005 و پائیز 2006 نوشته شده و موراکامی احساسات، دلایل، شادیxadها، ناکامیxadها، فضای پیرامون و از همه بالاتر دردهای یک دونده را از نگاه موشکافانه و صادقانهxadاش با ما خوانندگان اثر به اشتراک گذاشته است. "خط پایان فقط یک نشانه گذاری موقت است و اهمیت چندانی ندارد. مثل زندگی خود ما است. صرف وجود نقطهxad ی پایان بر معنامند بودن حیات دلالت نمیxadکند."

او که در پی تغییر سبک زندگیش از سن سی و سه سالگی دویدن را آغاز کرد تا کنون دویده است. "سی و سه ساله... همان سنی که به عنوان دونده پا در راه نهادم و گام های اولیه را کوتاه اما محکم در مقام رمان نویس بر زمین گذاشتم."

او تلاش دارد در بیشتر مسابقات ماراتن، نیمه ماراتن و سه گانه شرکت کند. "اساساً یک نویسنده محرکی درونی و خاموش دارد و پی کسب تائید از جهان بیرون نیست. دویدن از دید من، هم تمرین است و هم یک استعاره."

مطمئناً برای من و شمایی که شاید در تمام عمر ندویده باشیم، تصور یکصد کیلومتر دویدن به مدت یازده ساعت و چهل و دو دقیقه در یک دو فوق ماراتن، آن هم در سن 47 سالگی، ایده ای ترسناک خواهد بود. "فکر نکنم دوباره سراغ آن مسابقه بروم، هرچند کسی از آینده xadاش خبر ندارد." اما در ادامه میxadگوید: "در آن جا فقط عمل دویدن و موجودیتی در قالب من مطرح بود. من میxadدوم، پس هستم."

ترجمه سلیس و روان آقای مجتبی ویسی لذت خواندن این کتاب را دوچندان میxadکند.

برچسبها: هاروکی موراکامی, دویدن, مجتبی ویسی, نشر چشمه, معرفی کتاب